tarlalar
kırmızı kuşlarla cırıldıyor;
saat sabahın
dörtbuçuğu,
saat hep sabahın
dörtbuçuğu,
ve ben dostlarımı dinliyorum:
çöpçüleri,
hırsızları,
kırmızı kuşları düşleyen
kedileri,
solucan düşleyen kırmızı
kuşları,
ve sevgimin kemikleri boyunca
düşler kuran
solucanları,
uyuyamıyorum,
çok geçmeden sabah
olacak,
işçiler uyanacak
ve gözleri
rıhtımda beni arayacak,
"yine sarhoştur," diyecekler,
ama ben,
sonunda uyuyabilmiş olacağım,
şişelerin
ve güneş ışığının arasında,
tüm karanlık dağılmış
ve kollarım bir haç misali açılmış
olacak,
kırmızı kuşlar uçuyor
uçuyor olacaklar,
güller açacak dumanın ortasında,
ve bıçaklanmış da
iyileşen bir şey
ya da berbat bir romanın
okuduğun kırk sayfası misali
bir gülümseme olacak
şapşal suratımda.
CHARLES BUKOWSKI
0 yorum:
Yorum Gönder