Trendeyim...

Bir trendeyim...
Kompartımanın penceresinden içeri giren kar taneleri,
anılarımı da beraberinde getiriyor.


Nefesim donuk,
eski bozuk bir radyatörü çalıştırmaya uğraşır buluyorum kendimi,
olmuyor, beceremiyorum.
Karnım aç,
içimde kopan sessiz bir fırtına-


bütün umutlarım
yaşlı,
hasta bir evle gökyüzüne uçuyor.
Titrek bir ay ışığının altında
kayıp giden bir dünya seyrediyorum
pencereden.
Eski evimizdeki,
o kırık dökük gaz lambasının vakarı
ve O'nun başucunda bekleyişlerim geliyor hatırıma.
Pencereden dışarıyı seyrediyorum.
Her şey kaçıyor benden;
zaman geçip gidiyor beni,
Köyler, tarlalar, insanlar...
Koca bir şehir karabasan gibi tünüyor
göğsüme.
Bir trendeyim
O geliyor hatırıma.


Terkedilmiş anılara revan köhne bir trendeyim,
ay ışığı da kayboluyor
Bir mendile sarılı enfiyemi çıkarıyorum cebimden,
ilkokul peyda oluyor bulanık bir şehrin önünde
-metruk anılara revan bir trende-
dışarıyı seyrediyorum
Annem geliyor hatırıma.


Kzgn,
15.03.2009